Wit Rusland

Wit-Rusland, Belarus, is een onafhankelijke staat sinds 1991.

Wit-Rusland grenst aan Polen, Rusland, bovenin grensthet aan Litouwen en Letland onderin aan het land Oekraïne. Ze hebben een eigen taal die meer op het Pools dan op het Russisch lijkt. Op scholen is de voertaal Russisch, het Wit-Russisch wordt gezien als een dialect.

Wit-Rusland is een land dat in de tweede wereldoorlog zware verliezen heeft geleden, je struikelt er dan ook bijna over de vele oorlogsmonumenten.
Het land is daarnaast enorm getroffen door de fall-out van de kernramp in Tsjernobyl.

Vrijheid van meningsuiting

vlag van Belarus

Wit-Rusland wordt omschreven als de laatste dictatuur in Europa, sinds 1994 wordt het land bestuurd door de “democratisch gekozen” president Aleksander Loekasjenko. In Wit-Rusland is vrijheid van meningsuiting nog geen gemeen goed. De staat geeft aan wat goed is voor haar bewoners en zij zijn niet gewend om daar kritisch naar te kijken. Praten over politiek, mensenrechten of kritiek leveren op de situatie in Wit-Rusland is in Wit-Rusland not-done. Ze zijn, niet altijd ten onrechte, bang dat het hen in problemen kan brengen.
Wanneer je via sociale media en mailverkeer contact hebt met Wit-Russische vrienden is het goed om daar rekening mee te houden. Toch denken veel Wit-Russen positief over hun president, hij heeft pensioen voor hun ingevoerd.

Gezondheidssituatie

De huidige gezondheidssituatie is nog steeds erg slecht. Mensen leven met de gevolgen van Tsjernobyl! De stoffen Strontium en Cesium 137 worden eenvoudig in het lichaam opgenomen en maken het lichaam van binnenuit ziek. Een bezoek aan Nederland heeft zichtbaar resultaat omdat tijdens een aansterkvakantie een gedeelte van de radioactiviteit het lichaam verlaat.
Iedere dag een banaan (bevat veel kalium) eten helpt. Maar ook door veel te bewegen. Kinderen/ jongeren hebben vaak een slechte conditie en het hart van  een oudere volwassene. (60/70 jaar).
Veel van de  kinderen (ongeveer 70 %) ligt iedere winter een periode in het ziekenhuis. Van de groep kinderen die in het buitenland zijn geweest ligt maar 20 tot 30 % die winter een periode in het ziekenhuis.

We hebben nu te maken met derde generatie problematiek, kinderen hebben te maken met diabetes en ouderdomsstaar.
In Bychov en omgeving is de straling 30-40 x hoger dan in Nederland.
Die hoge straling heeft dus directe gevolgen voor de gezondheid, maar bedreigt ook indirect de gezondheid. Zo eten de mensen door de slechte economische situatie nog steeds voedsel uit hun eigen tuin. Deze gewassen zijn doorgaans nog honderden jaren radioactief  besmet. Toch is er geen keus, want de onbesmette groenten moeten van ver komen en zijn dus schaars en duur.
Recent zijn er in Bychov twee mooie grote supermarkten neergezet maar voor veel mensen zijn deze supermarkten veelal onbetaalbaar. Daardoor zijn de derde generatie kinderen, die zelf nooit de Tsjernobyl-ramp hebben meegemaakt, nu nog steeds slachtoffers van deze ramp. 

Eten

De eetgewoontes zijn anders dan bij ons. De Wit-Russische keuken is smakelijk, voedzaam (met name in de winter) maar eenvoudig.
Aardappelen en vlees zijn de hoofdbestanddelen en vooral met die aardappelen variëren ze veel. Het nationale gerecht is draniki; aardappelpannekoekjes geserveerd met zure room. Ze eten weinig groente, vaak wel wat salades gemaakt van fijn gesneden kool en wortel. Komkommer en tomaten worden wel veel gegeten. Ontbijten doen ze veelal met wat er over is gebleven is van de vorige dag (ook worst, kip, aardappelen).
Tussen de middag eten de kinderen op school een warme maaltijd, dit gebeurt zelfs in de vakanties. Ze eten dus veel warme maaltijden, het vele brood dat we in Nederland eten is dus best een beetje wennen.
Ze zijn gewend dat wat er op de tafel staat mag worden opgegeten. Blijven zitten tot iedereen klaar is met eten, is bij alle kinderen zeker niet bekend. Een toetje kennen ze niet en is voor hun een traktatie.

Wonen

De omgeving waar de kinderen vandaan komen, de plaatsen Bychov, Mokroye en Obidivichi, ligt ongeveer 150 kilometer ten noorden van Tsjernobyl. Het ligt in de fall out zone van Tsjernobyl.
In het stadje Bychov wonen ongeveer 30.000 mensen, het is vergelijkbaar met Roden.
De meeste kinderen uit Bychov wonen in flatgebouwen van ongeveer 5/6 verdiepingen. Deze flats hebben geen lift. In deze flatjes is vaak maar 1 slaapkamer, de woonkamer is veelal voorzien van een slaapbank
Vanwege de kleine behuizing en het gebrek aan genoeg slaapkamers gaan kinderen vaak gelijktijdig met hun ouders naar bed. Dat zijn dus andere slaaptijden dan bij ons in Nederland.

De bestrating is doorgaans slecht. De doorgaande wegen in Bychov zijn bestraat, maar alle zijwegen zijn “ onverharde”  zandwegen.
Buiten de stad Bychov en in de omliggende dorpen staan kleine vrijstaande kleurrijke houten huisjes.
De huisjes zijn gelegen langs zandpaden. In deze huisjes hebben ze veelal geen douche tot hun beschikking. Het toilet is zelden meer dan een houten huisje in de tuin. De toiletten die er binnenshuis zijn hebben dunne afvoerbuizen, toiletpapier doorspoelen doen ze dus niet.
De meeste huisjes hebben een moestuin, waarin ze groenten en aardappels telen. Regelmatig kom je er nog een paard en wagen tegen.
Niet iedereen is aangesloten op waterleiding. In de dorpen staan nog waterpompen.

Tijdverschil en andere weetjes

  • Tijdens onze zomertijd is het in Wit-Rusland 1 uur later.
  • Tijdens onze wintertijd is het in Wit-Rusland 2 uur later.
  • Je betaalt in Wit-Rusland met Wit-Russische roebels
  • Wit-Rusland heeft een landklimaat, de winters zijn streng, de zomers zijn warm.